Mariet Wielders

Thema werk Expo 2022:
‘Documentairefotografie’ over zorgmedewerkers
Wat hebben de zorgmedewerkers hard gewerkt en hoe zwaar hebben ze het gehad. Het was tijdens de hele epidemie een actueel onderwerp en het heeft mij geraakt. Maar ik kan niets doen, niet helpen of hun werk verlichten. Wat ik wel kon doen was zichtbaar maken wat zich vaak achter de schermen afspeelde. Zichzelf wegcijferen, afzien, angst, oververmoeidheid, doorgaan en zelf ziek worden, allemaal uit een soort roeping en passie. Dat wordt wel gewaardeerd en daar kon ik wel iets in betekenen. Ik kan dat verhaal vertellen met mijn foto’s. Ik heb ze uitgenodigd om zich te laten fotograferen hoe ze helemaal ingepakt in beschermende kleding hun werk deden en hoe ze dat ondergingen. Een groot aantal heeft zelf corona opgelopen tijdens het werk of konden door de enorme werkdruk niet meer normaal bij hun gezin zijn. Een van deze mensen liep 2 x corona op, de 2e keer long-covid en heeft daardoor geen verlenging van het contract gekregen.
Ook heb ik ze gefotografeerd in hun vrije-tijds situaties. Ze hebben per slot van rekening ook nog een leven buiten hun werk en dat kwam erg in de verdrukking omdat er zoveel mensen waren die vonden dat het wel meeviel en niet echt meehielpen aan het oplossen van de coronacrisis.
Dat heeft me geraakt. 

Fotograaf: Mariet Wielders
Wat is er mooier om je gedachten om te zetten in beelden. De zaken die je raken proberen te vangen in foto’s. Ik doe dat door te ensceneren, te regisseren en te bewerken. Meestal zet ik de mens centraal en laat ze hun verhaal vertellen en probeer ik bloot te leggen wat ze voelen. Een werkwijze die niet alleen interessant is voor het beeldmateriaal. Vaak zie ik achteraf in de foto meer dan ik op het moment van fotograferen zag.