Thema: “Het Vakantiegevoel” (2012)

Met enige spanning keek ik uit naar de thema-avond “Het Vakantiegevoel”. Zou het aanslaan, zouden er genoeg foto’s worden meegebracht om aan de slag te kunnen gaan, hoe zou de veranderde opstelling (U-vorm) overkomen?

Je blijft tot het laatste moment in het ongewisse en hoopt maar dat je er in zult slagen een open gesprek op gang te brengen en dat we met elkaar veel fotografisch plezier zullen beleven.

Ik denk dat dit gelukt is, mede door Gio met zijn verhaaltje over “Camping Internationaal” en Frans met zijn meegebrachte lekkernijtjes, waarvoor beiden veel dank. Deze bijdragen droegen zeker bij tot de gezellige sfeer.

De opkomst was verrassend groot en het aantal foto’s indrukwekkend. Ik was blij met zo veel respons.

Doel van de avond: het fantasierijk bezig zijn met de ‘Inhoud van het Beeld’.

In mijn inleiding vroeg ik mij af of  we met onze foto’s het niveau van shapshot zouden kunnen overstijgen?

In de pauze kreeg ieder 3 stickers die geplakt konden worden op de favorieten van de avond.

De winnaars werden achtereenvolgens: Emiel, Simone en Greet. (foto’s bijgesloten)

Tijdens de afronding constateerde Harry dat voor hem menig getoonde foto het gehalte snaphot oversteeg en dat is toch een geweldige opsteker.

Ik had graag nog meer tijd gehad om foto’s met elkaar te kunnen vergelijken: de overeenkomsten, de verschillen, maar als forumleider moet je steeds een blik op de klok gericht houden en het tempo proberen er in te houden. Dan moet je dus ook concessies doen.

Ieder veel dank voor de medewerking, Carolien

25 september 2012

Vakantie foto Emiel

Vakantiegevoel Emiel

Vakantiegevoel van Simone Wittgen
Vakantiegevoel Simone

Vakantiegevoel Greet

Vakantiegevoel Greet

——————————————————————————————

Hieronder het verhaal waar Gio de avond mee opende.

——————————————————————————————

Camping International                                                                             Gio Buschman 2012

 

De gemiddelde Nederlandse vakantieganger draait tegenwoordig zijn hand niet meer om voor een retourtje Cote d’ Azur. Maar vakantie in het land van Jeanne d’ Arc was zo’n 30 jaar terug een hele onderneming die goede voorbereiding vergde. Er ontbraken nog grote stukken snelweg, de Franse franc eiste tegenwoordigheid van geest bij het betalen en wisselen, die leuke camping in het bergdorpje Trois-Fois-Rien was niet te vinden en de hurktoiletten een garantie voor natte broekspijpen.

Wij vonden een camping bij Beaune ver genoeg als wij met ons gezin in ons autootje met aanhanger en tent afzakten naar het zuiden. De Bourgogne was en is aantrekkelijk met zijn kastelen en stadjes en het weer meestal goed, want: een wijngebied… En de camping had nog een aantrekkelijk punt: half Europa maakte er een tussenstop. Al naar gelang hun nationaliteit  namen zij  hun eigenaardigheden mee  in de vorm van: aftandse auto’s en caravans ( Britten ),  onbeholpen kampeeruitrusting ( Belgen ) en een luidruchtig-gezellig gezinsleven ( Hollanders ).

De campingbaas – 1.50 m , graatmager, drankneus –  blafte zijn gasten nog ongegeneerd af wanneer die zijn aanwijzingen niet “immediatement” opvolgden en het was s’ avonds om 22.00 uur stipt “pas de bruit”. Daartoe maakte hij – gewapend met zaklamp en ijzige blik – rondes over zijn terrein als was het een jeugdherberg. Ook van een voor oordeeltje naar nationaliteit was hij niet vies, maar de meeste gasten pikten zijn lompe optreden als onvermijdelijk onderdeel van de spreekwoordelijk chagrijnige Fransoos.

Wij konden als “vaste” gasten vanaf een strategische plek dagelijks genieten van de meest uiteenlopende hilarische en soms genante taferelen. Zoals de gestreste Nederlandse moeder die, op punt van vertrek, de kinderen luidkeels toeriep of ze geplast hadden.

“Ja hoor” klonk het dan van onder diverse luifels, waar de blijvers rustig van hun ochtend-croissantje en de campingtaferelen genoten. Of nieuwkomers die – bij het opzetten van hun tent concluderend dat wezenlijke kampeer-onderdelen nog thuis lagen – een indringend kijkje gaven in hun relaties. Het uitlenen van een “gewone” ( ijzeren ) hamer leverde als dank menig biertje of gitaarsolo op, nadat de gebruikers hun rubber hamer vruchtloos aan stukken hadden geslagen op de keiharde krijtsteen-grond.

Een bijzonder tafereel vormde de aankomst van nieuwe gasten na een dag afzien achter het stuur. Steevast zaten zij vol horrorverhalen over rampspoed onderweg met niet passende auto-onderdelen, smeltend asfalt op de inferieure Franse wegen, verdwenen richtingborden of hardvochtige douaniers.

Zo arriveerde er een Duits stel van middelbare leeftijd met een giga-Mercedes, toch al een verdachte combinatie in de ogen van de campingbaas. De omvangrijke chauffeur bestond het zijn vrouw en plein public voor rotte vis uit te maken omdat ze hem niet de gewenste aanwijzingen gaf bij het inparkeren van hun mega-caravan. Met veel Scheisse’s en woeste gebaren blafte hij zijn steeds nerveuzer wordende eega toe. Het wachten was slechts op een minieme aanleiding voordat vanuit de verbijsterde omgeving hulp kwam. En die kwam.

Meneer stelde vast dat de boom waaronder hij wilde staan te laag was. Hij rukte de kofferbak van zijn auto open, diepte er  een  heggenschaar uit op  en begon links en rechts takken af te knippen. Dit was het moment suprême voor de fragiele campingbaas die het tafereel al een tijdje gadesloeg. Hij stormde op de Duitser af, haalde uit en sloeg hem krachtig in zijn rood-aangelopen en verbouwereerde gezicht. “Dehors! “ krijste hij, “Dehors!” “Dehors”!  op de motorkap van de Mercedes slaand. De Duitser sprong – zijn hand voor zijn bloedende neus – in zijn auto, startte en stoof het terrein af, zijn vrouw erachteraan. De campingbaas keek hen grijnzend na. Een staande ovatie van het toekijkende kampeer-publiek was zijn deel.

——————————————————————————————

Bovenstaande tekst is aangeleverd door Carolien en Gio.

2 reacties op Thema: “Het Vakantiegevoel” (2012)

  1. Frans Verbeek schreef:

    van deze fotobesprekingen zouden er meer moeten komen ,zo kan je ook over foto,s praten,en er samen een gezellige avond er van maken .en ik denk dat er zo veel leden over denken ! ga zo door .

  2. Pingback: Forumavond met als thema: “Het Vakantiegevoel” | Fotoclub FC de Gender

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *