Prixels 25

Prixels 25 mei 2016

Een middagje / avondje Luik

Wie een beetje op de hoogte is in de fotografie die weet welke associaties “Luik” bij menigeen oproept. We hebben het natuurlijk over het nieuwe station Guillemins , creatie van de Spaanse bouwheer Calatrava. Staat “Luik” voor typisch Waalse treurigheid, met dit opvallende bouwsel zet het zichzelf op de kaart met een fenomeen dat haar bewoners en bezoekers lyrisch maakt. Ook wij wilden deze tempel van het Nieuwe Reizen eens digitaal gaan vereeuwigen.

Dus: op naar Luik. Borden op de nieuwe Ring wijzen ons naar “Gare TGV” , de aansluiting op het vanuit Frankrijk uitdijende net van snelle treinen. Tegen de helling van het Maasdal rijst in lichte tinten het golvende glazen dak op. Een afslag en een mini-rotonde later sta je bijna op het perron.

Wij zijn niet de eersten. Een tiental dames en heren, kuiert rondkijkend, wijzend, groetend en keuvelend rond, de spiegelreflex in de aanslag. Het gebouw oogt overweldigend. Camera’s en statieven worden in stelling gebracht, het plan-van-aanpak geraadpleegd. We laten ons opgaan in de wirwar van buizen, pilaren van beton en glas in de meest onwaarschijnlijke lijnen, bochten en hellingen. Alle principes van krachtverdeling, ronding, diagonalen, licht en donker zijn schijnbaar moeiteloos vorm gegeven in het overweldigende dak, de roltrappen en perrons, met mensen daarin als marionetten in een gigantisch decor. Het is beschuttend en weids tegelijk, stoer en subtiel, ruim en praktisch. Graffiti hebben het gebouw nog met rust gelaten, het geheel oogt schoon en fris. Alleen de directe omgeving lijkt op een pas gebombardeerde vlakte. Het fonkelende gebouw staat vreemd en apart als een gigantische UFO tussen de resten van de oude wijk en het busstation, of wat ervoor doorgaat. Wij laten de camera’s roken, kaartje na kaartje loopt moeiteloos vol bij het langzaam veranderende licht; tussentijds zien wij elkaar om bij te praten en tips te geven. Na zo’n 3 uur houden we het voor gezien. Tijd om naar huis te gaan en de oogst te bekijken en te bewerken. De NMBS zou al die fotograferende “Ollanders” een beetje beu zijn maar wij hebben zonder “malheure” genoten van een uitstapje met fraaie beelden in onze camera als resultaat.