Prixels 8

Prixels     8

                                                 Kleur

Van alle sensaties in ons gezichtvermogen is kleuren-onderscheid vaak sterk overheersend. Kleur is stemming, emotie,  bepalend voor  de beleving van wat we waarnemen,  naast natuurlijk  intensiteit van het licht en contrastverschillen. Je zult maar kleurenblind zijn: veel waarnemingen, inclusief de bijbehorende interpretatie en gevoelswaarde, ontbreken .  Alles heeft z’n kleur en veel kleuren worden bewust aangebracht om een signaal af te geven, een verbod of een gevoel op te wekken: in het verkeer, ons voedsel, onze kleding.   Ook in ons taal gebruiken wij de betekenis van kleur :  “je staat er gekleurd op”,  “een gekleurde mening ” , “een blauwtje lopen”, “groen zien van ergernis” , etcetera.  Maar wat is de plaats van wit en zwart?  Zijn dat ook kleuren en hoe verhouden ze zich tot de andere ? Op een “witte” school zitten eigenlijk roze kinderen,  een “zwarte” buurt wordt bevolkt door mensen met een bruin gezicht. Je kunt “wit” of “zwart” werken en wie geen nuances toont in zijn of haar mening wordt beticht van “zwart – wit – denken”. Zwart en wit als uitersten, eigenlijk geen kleuren, maar in beeldtaal en -gebruik onmisbare elementen.  Hoe gekleurd zie je je omgeving of het object van je fotografische inspiratie of  belangstelling? Hoeveel  kleur heb je nodig om je geportretteerde “in te kleuren” : wit van schrik, rood van  schaamte,  verstopt achter lagen rood, groen en  geel in Oeteldonk , of op de tribune van die voetbalclub, herkenbaar aan haar club-kleuren. Wie denkt aan de Provence zonder een zweem van het paars van de lavendel en het geel van de dorre grond?  En beelden van meer noordelijke oorden en schemer verdragen alleen meer gedempte, herfstige  kleuren. Toch waren en zijn die zwart-wit-kiekjes van voor Kodak en Cinemascope voldoende om onze herinneringen en beleving “in te kleuren”. Want wij maken gebruik  van een geraffineerd set kleurenpotloden in onze hersenen. En filteren al naar gelang kleuren weg of voegen ze toe. Ook in zwart – wit. Om weg te laten wat we niet nodig hebben,  om alle aandacht te richten op andere elementen: contrast, lichtval, compositie, detail, en daarmee – indirect – de sfeer, emotie, beleving, kern, de “ziel”…..   Kleuren leiden af , maken ons gek  en meer en meer “kleurenblind” . Dus: zet ‘m uit die kleuren-functie op je camera, ga bewust op zwart – wit en bekijk de wereld eens “ontkleurd”. En je ziet wat je eerst niet zag. Ja, ook mannen weten het intussen wel, en zo niet, dan  bij deze :    er zijn meer dan 50 tinten grijs..

GIO