Prixels 13

Prixels nr 13

Kunstmarkt

 

Je kunt al je fraaie fotowerken natuurlijk opslaan als een goede herinnering aan dat bijzondere moment of die geslaagde bewerking, digitaal of geprint, dat maakt een aanzienlijk verschil in kastruimte. Om er af en toe  in te bladeren, voor je eigen gerief. Of: verkopen op een kunstmarkt. Kun je er ook een leuk bedrag voor vangen en je fotowerk en – passant ook een beetje promoten. Hoe gaat zoiets in z’n werk?  Een greep uit mijn ervaringen op dat gebied.
Je meldt je aan bij het organiserende comite in : Venray, Ravenstein, Thorn of ander stadje dat zich graag op de kaart zet met een jaarlijks hoogtepunt van cultuur, of wat er voor doorgaat. Je mailt wat voorbeelden van je werk door en betaalt zo’n 40 euro. En dan ga je op de geplande zondag op weg met je pronkstukken en wat praktisch materiaal. Aangekomen etaleer je je kunstwerken onder het hevig wapperende dekzeil van je toegewezen kraam, naast de toiletwagen. De andere kunstenaars, herkenbaar aan hun baarden danwel knotten, en hun kleurige en zwierige kledij, hebben al een keur van werk in allerlei uitvoeringen, materialen en stijlen uitgestald van boedda ’s tot breiwerk Zij staan de langs schuifelende bezoekers welwillend glimlachend te woord.
De prijzen varieren van 20 tot 1200 euro, “contant graag”, dank u. Er zijn ook ambachtslieden die laten zien hoe je nog een echte stevige mand vlecht.   De plaatselijke ehbo staat wat lacherig, maar scherp op mogelijk onheil, rondom de gamel met koffie.  Een bejaard stel in zogenaamd authentieke kledij brengt Franse evergreens ten gehore met accordeon en zang, hun beperkte repertoire en twijfelachtige act begint al gauw flink tegen te staan. Minder bevlogen en dorstige bezoekers hebben zich met een aangepaste consumptie verschanst op de omliggende terrassen. Een band van mensen met een handicap brengt vrolijke muziek : horen en zien vergaan. Het publiek – in grote getale aanwezig, het is toevallig ook koopzondag – schuifelt langs, morsend met friet, ijs en bier en bekijkt met verbaasde blik je zorgvuldig uitgestalde fotowerk. Leuk, al die mensen die speciaal voor jou zijn gekomen!  Maar kopen: ho maar. Spreekt het ze niet aan ? Worden foto’s niet als kunst gezien ? En wat moet je vragen: bij lage prijzen wordt je werk niet serieus genomen, bij hoge prijzen lopen de mensen  door  en houden ze hun hand krachtig  op de welgevulde portemonnee.
Een negatief saldo en lichte frustratie liggen als krolse katers op de loer. Neem van mij aan: blijf thuis, koester je creaties. Heb je nog geluk als de voortdurend dreigende wolken hun last die dag elders hebben  uitgestort. Maar misschien was het daar die zondag  ook   toevallig kunstmarkt….

GIO